met verbinding naar de wereld.
 

checkpoint Charlie

DDR   DDR   DDR   DDR   DDR   DDR   DDR   DDR   DDR   DDR   DDR

De DDR wat was het en wat is het nu geworden,wat weten we ervan.

Nu bijna 20 jaar na de val van de muur is er erg veel veranderd ten goede maar ook ten slechte.

Ik zal hier proberen het een en ander neer te schrijven om een beeld te geven van de geschiedenis.

De Deutsche Demokratische Republik heeft bestaan van 1949 tot 1989.

De DDR werd vanaf het ontstaan in 1949 beheerst en geleid door de enige partij de SED.

Deze partij werd gesteund door de Sowjet Unie en had een centrale machtspositie binnen Oost Duitsland.

De economische en militaire steun uit Moskou was van groot belang voor de DDR.

Eind jaren tachtig gaf de toenmalige Sowjet leider Gorbatsjov de DDR leiders te kennen dat ze meer op eigen benen moesten staan  en hun binnenlandse problemen zelf moesten oplossen.

Dit liep hopeloos fout en dat resulteerde uiteindelijk in 1989 in de val van de Berlijnse muur.

De DDR heeft eigenlijk nog tot in 1990 bestaan want pas toen is de eenwording een feit geworden en was er opnieuw één Duitsland.

De DDR heeft altijd veel interne problemen gehad,de economie draaide niet zoals het zou moeten ookal was dit een land wat heel veel in eigen produktie had maar het kon niet aan de vraag van de bevolking voldoen.

Ook de politieke geloofwaardigheid naar de eigen bevolking toe is altijd een groot probleem gebleven.

Ook hierdoor zijn er in de jaren vijftig vele honderd duizenden mensen nog naar het westen gevlucht,iets waar in 1961 een einde aan kwam met de bouw van de berlijnse muur.

Men heeft er alles aan gedaan om het vertouwen van de bevolking te winnen maar dat is tot het einde van de DDR nooit echt gelukt,er bleef altijd veel argwaan ten opzichte van de SED en zeker de Stasi,de gevreesde geheime dienst van de DDR.

De inofficiële naam voor de Duitse Democratische Republiek (DDR) was Oost-Duitsland. Deze naam was aanvankelijk afgeleid van de naam Ostsektor, maar kwam vooral tot stand omdat het in buitenlandse ogen het meest oostelijke deel van het na 1945 nog overblijvende Duitse territorium was.

In Duitsland was de aanduiding Oost-Duitsland tot de late jaren '70 dan ook niet gebruikelijk. Met Oost-Duitsland werden en worden in Duitsland zelf eerder de voormalige gebieden vanhet Duitse Rijk in het oosten aangeduid, die in 1945 door Polen en de Sovjet-Unie werden geannexeerd. Soms werd ook het Sudetenland hierbij ingesloten. Deze gebieden maakten vanaf de Middeleeuwen tot 1945 zowel etnisch, taalkundig als staatskundig deel uit van de Duitse etnie en verschillende Duitse staten.

De Oder-Neissegrens werd als oostelijke grens van Duitsland pas bij de eenwording van Duitsland in 1990 definitief door het verenigde Duitsland erkend. Ook in het tegenwoordige Duitsland spreekt men nog altijd liever van Neue Bundesländer dan van Ostdeutschland als men het over het gebied van de voormalige DDR heeft. Men sprak ten tijde van de Koude Oorlog in West-Duitsland ook wel van Drüben (aan de overkant), waarmee men de andere kant van de Berlijnse Muur bedoelde. Verder staan Saksen, Saksen-Anhalt en Thüringen zelfs thans nog bekend als Mitteldeutschland (centraal Duitsland), wat zij in 1914 and 1937 ook territoriaal waren.

Op 3 oktober 1990 hield de DDR op te bestaan en werd samengevoegd met West-Duitsland, de Bondsrepubliek Duitsland. 3 oktober is de nationale feestdag van Duitsland (Dag van de Duitse Eenheid). West-Duitsland, dat economisch veel sterker was, investeerde honderden miljarden marken om Oost-Duitsland uit het slop te trekken, wat tot nu toe nog steeds niet gelukt is. De werkloosheid in DDR steeg sinds de val van het communisme dramatisch, omdat veel staatsbedrijven naar kapitalistische maatstaven geen bestaansmogelijkheid hadden. Tot nu toe is er te weinig vervangende werkgelegenheid ontstaan. Er heerst over het algemeen grote onvrede over de politiek en de mensen voelen zich in de steek gelaten. De toenmalige bondskanselier Helmut Kohl sprak bij de hereniging wel over de 'wonden van 40 jaar SED-dictatuur, die niet licht geheeld zullen worden', maar stelde ook blühende Landschaften (bloeiende landschapen) in het vooruitzicht, en voorspelde dat de welvaart van de nieuwe deelstaten binnen één jaar op het niveau van de Westelijke deelstaten zouden zijn. Dat laatste bleek dus tegen te vallen.

De onvrede verklaart ook de tendens dat veel mensen in de nieuwe bondsstaten bij de verkiezingen in september 2005 op de erg linkse, socialistische PDS, de partij die is voortgevloeid uit de SED, hebben gestemd. De PDS haalde een grote zege in de nieuwe deelstaten onder leiding van Gregor Gysi, die in de DDR actief was voor de SED, en Oskar Lafontaine, voormalig partijleider van de sociaal-democratische SPD in de Bondsrepubliek.Maar ook in de oude Bundesländer krijgt de PDS steeds meer stemmen. Veel onderzoekers denken dat men nog steeds niet kan spreken van één Duits volk. Mensen voelen zich nog steeds Ossi's en Wessi's,en dat zal nog best een aantal generaties duren voordat er echt één volk is.

En natuurlijk komt ook de gedachte bij veel mensen op dat het in de DDR niet allemaal zo slecht was. Immers waren er veel zaken goed geregeld,tenminste voor de burgers,gezondheidszorg,kinderopvang en natuurlijk de werkgelegenheid.iedereen had wel iets te doen of dat nu geld opbracht voor de staat of niet was natuurlijk soms wel de vraag.